၂။ ပညာသုတ္ (အဂုၤတၱိဳရ္၊အ႒ကနိပါတ္)
********
ပညာျဖင့္ တရားထူးရေၾကာင္း(၈) ပါး
(ပညာတိုးပြားေၾကာင္း(၈)ပါး)
*******
(ေဆာင္) မွီ-ေမး-ကင္းကြာ, သီလဝါ, သုတာ အာရဒၶ။
ဆိတ္ဆိတ္ေနမႈ, ျဖစ္ပ်က္႐ႈ, ႏွစ္ခု သ႐ုပ္ျပ။
မရပညာ, ရဖိုရာ, ရံခါ တိုးဖို႔ပ။
၁။ ဆရာႏွင့္ သီတင္သုံးေဖာ္ကို မွီ၍ေနျခင္း
[ဆရာကိုျဖစ္ေစ, ေလးစားထိုက္ေသာ သီတင္းသုံးေဖာ္ကိုျဖစ္ေစ အမွီျပဳေန၍ ႐ွက္ေၾကာက္, ျမတ္ႏိုး,႐ိုေသမႈ ႐ွိျခင္း။]
၂။ မသိတာကို ေမးျမန္းေလ့႐ွိျခင္း
[ထိုဆရာႏွင့္ သီတင္းသုံးေဖာ္တို႔ထံ အခါအားေလ်ွာ္စြာ ခ်ဥ္းကပ္၍ ယုံမွားဖြယ္႐ွိေသာတရားတို႔၌ ေမးျမန္လ်က္ ယုံမွားမႈကို ပယ္ေျဖာက္ျခင္း။]
၃။ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ၿငိမ္းေအးမႈႏွင့္ ျပည့္စုံျခင္း
[အဆုံးအမကို နာယူၿပီး၍ ကိုယ္ျဖင့္အေပါင္အေဖာ္မွ ကင္းေဝးမႈ, စိတ္ျဖင့္ ကိေလသာမွကင္းေဝမႈဟူေသာ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ၿငိမ္းေအးမႈႏွင့္ ျပည့္စုံျခင္း]
၄။ သီလ႐ွိျခင္း
[ပါတိေမာကၡသံဝရသီလႏွင့္ ေန၍ အက်င့္ႏွင့္ျပည့္စုံကာ အနည္းေသာ အျပစ္ကို ေဘးဟု႐ႈလ်က္ သိကၡာပုဒ္ကို ေဆာက္တည္က်င့္သုံးေနျခင္း။]
၅။ ဗဟုသုတ႐ွိျခင္း
[ဗဟုသုတ႐ွိ၍ ေဆာင္ထားျခင္း,ဆည္းပူးျခင္း, အစအလယ္အဆုံး ေကာင္းျခင္းစသည္ႏွင့္ ျပည္စုံေသာ ပရိယတၱိကို ၾကားနာ,ေဆာင္ထား, ေလ့က်င့္,မွတ္သား၍ ထိုးထြင္းသိျခင္း
၆။လုံးလဝီရိယ႐ွိျခင္း
အကုသိုလ္တရားကိုပယ္၍ကုသိုလ္ႏွင့္ျပည္ဟုံရန္ ထက္သန္ေသာ လုံးလဝီရိယ႐ွိျခင္း
၇။ ပရိသတ္အလယ္၌ တရားစကား ေျပာဆိုျခင္းမွတပါး ဆိတ္ဆိတ္ေနေလ့႐ွိျခင္း
၈။ ခႏၶာငါးတို႔၌ အဖန္တလဲလဲ ျဖစ္ပ်က္႐ႈမွတ္ေနျခင္း
အ႒ိေမ, ဘိကၡေဝ, ေဟတူ အ႒ ပစၥယာ အာဒိျဗဟၼစရိယိကာယ ပညာယ အပၸဋိလဒၶါယ ပဋိလာဘာယ, ပဋိလဒၶါယ ဘိေယ်ာဘာဝါယ ေဝပုလႅာယ ဘာဝနာယ ပါရိပူရိယာ သံဝတၱႏၲိ။
ဣဓ, ဘိကၡေဝ, ဘိကၡဳ သတၳာရံ ဥပနိႆာယ ဝိဟရတိ အညတရံ ဝါ ဂ႐ု႒ာနိယံ သျဗဟၼစာရႎ, ယတၳႆ တိဗၺံ ဟိေရာတၱပၸံ ပစၥဳပ႒ိတံ ေဟာတိ ေပမၪၥ ဂါရေဝါ စ။
ေသာ တံ သတၳာရံ ဥပနိႆာယ ဝိဟရေႏၲာ အညတရံ ဝါ ဂ႐ု႒ာနိယံ သျဗဟၼစာရႎ, ယတၳႆ တိဗၺံ ဟိေရာတၱပၸံ ပစၥဳပ႒ိတံ ေဟာတိ ေပမံ ဂါရေဝါ စ, ေတ ကာေလန ကာလံ ဥပသကၤမိတြာ ပရိပုစၧတိ ပရိပၪႇတိ။
ဣဒံ, ဘေႏၲ, ကထံ၊ ဣမႆ ေကာ အေတၳာ’တိ? တႆ ေတ အာယသၼေႏၲာ အဝိဝဋေၪၥဝ ဝိဝရႏၲိ, အႏုတၱာနီကတၪၥ ဥတၱာနီ ကေရာႏၲိ, အေနကဝိဟိေတသု စ ကခၤါဌာနိေယသု ဓေမၼသု ကခႍ ပဋိဝိေနာေဒႏၲိ။
‘ေသာ တံ ဓမၼံ သုတြာ ဒြေယန ဝူပကာေသန သမၸာေဒတိ – ကာယဝူပကာေသန စ စိတၱဝူပကာေသန စ။
သီလဝါ ေဟာတိ, ပါတိေမာကၡသံဝရသံဝုေတာ ဝိဟရတိ အာစာရေဂါစရသမၸေႏၷာ အဏုမေတၱသု ဝေဇၨသု ဘယဒႆာဝီ, သမာဒါယ သိကၡတိ သိကၡာပေဒသု။
ဗဟုႆုေတာ ေဟာတိ သုတဓေရာ သုတသႏၷိစေယာ။ ေယ ေတ ဓမၼာ အာဒိကလ်ာဏာ မေဇၩကလ်ာဏာ ပရိေယာသာနကလ်ာဏာသာတၳံ သဗ်ၪၨနံ ေကဝလပရိပုဏၰံ ပရိသုဒၶံ ျဗဟၼစရိယံ အဘိဝဒႏၲိ, တထာ႐ူပါႆ ဓမၼာ ဗဟုႆုတာ ေဟာႏၲိ ဓာတာ ဝစသာ ပရိစိတာ မနသာႏုေပကၡိတာ ဒိ႒ိယာ သုပၸဋိဝိဒၶါ။
အာရဒၶဝီရိေယာ ဝိဟရတိ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ ပဟာနာယ, ကုသလာနံ ဓမၼာနံ ဥပသမၸဒါယ, ထာမဝါ ဒဠႇပရကၠေမာ အနိကၡိတၱဓုေရာ ကုသေလသု ဓေမၼသု။
သံဃဂေတာ ေခါ ပန အနာနာကထိေကာ ေဟာတိ အတိရစၧာနကထိေကာ။ သာမံ ဝါ ဓမၼံ ဘာသတိ ပရံ ဝါ အေဇၩသတိ အရိယံ ဝါ တုဏွီဘာဝံ နာတိမညတိ။
ပၪၥသု ေခါ ပန ဥပါဒါနကၡေႏၶသု ဥဒယဗၺယာႏုပႆီ ဝိဟရတိ – ‘ဣတိ ႐ူပံ, ဣတိ ႐ူပႆ သမုဒေယာ, ဣတိ ႐ူပႆ အတၳဂၤေမာ၊ ဣတိ ေဝဒနာ, ဣတိ ေဝဒနာယ သမုဒေယာ, ဣတိ ေဝဒနာယ အတၳဂၤေမာ၊ ဣတိ သညာ…ေပ… ဣတိ သခၤါရာ…ေပ… ဣတိ ဝိညာဏံ, ဣတိ ဝိညာဏႆ သမုဒေယာ, ဣတိ ဝိညာဏႆ အတၳဂၤေမာ’တိ။
တေမနံ သျဗဟၼစာရီ ဧဝံ သမ႓ာေဝႏၲိ – ‘အယံ ေခါ အာယသၼာ သတၳာရံ ဥပနိႆာယ ဝိဟရတိ အညတရံ ဝါ ဂ႐ု႒ာနိယံ သျဗဟၼစာရႎ, ယတၳႆ တိဗၺံ ဟိေရာတၱပၸံ ပစၥဳပ႒ိတံ ေဟာတိ ေပမၪၥ ဂါရေဝါ စ။
အဒၶါ အယမာယသၼာ ဇာနံ ဇာနာတိ ပႆံ ပႆတီ’တိ! အယမၸိ ဓေမၼာ ပိယတၱာယ ဂ႐ုတၱာယ ဘာဝနာယ သာမညာယ ဧကီဘာဝါယ သံဝတၱတိ။
‘တံ ေခါ ပနာယမာယသၼာ သတၳာရံ ဥပနိႆာယ ဝိဟရေႏၲာ အညတရံ ဝါ ဂ႐ု႒ာနိယံ သျဗဟၼစာရႎ, ယတၳႆ တိဗၺံ ဟိေရာတၱပၸံ ပစၥဳပ႒ိတံ ေဟာတိ ေပမၪၥ ဂါရေဝါ စ, ေတ ကာေလန ကာလံ ဥပသကၤမိတြာ ပရိပုစၧတိ ပရိပၪႇတိ။
######
No comments:
Post a Comment